مواد و انواع غشاهای ضد آب

غشاهای ضد آب از مواد مختلفی ساخته می شوند، از جمله مواد سنتی آبگریز که توسط فلوریدها، پلیمرهای با کارایی بالا مانند پلی یورتان گرمانرم (TPU)، پلی تترا فلوئورواتیلن (PTFE) و پلی وینیلیدن فلوراید (PVDF) و همچنین مواد بیو{2} و پایه های مختلف پدیدار می شوند. مواد نانوکامپوزیت

پلی یورتان ترموپلاستیک (TPU) یک کوپلیمر بلوکی است که از پلی ال ها، دی ایزوسیانات ها و گسترش دهنده های زنجیره ای تشکیل شده است. بر اساس نوع قطعات نرم، TPU عمدتاً به سه دسته تقسیم می‌شود: پلی‌استر-نوع TPU دارای مقاومت خوبی در برابر روغن و حلال است، اما مقاومت هیدرولیز ضعیفی دارد. پلی اتر-نوع TPU دارای مقاومت عالی در برابر هیدرولیز است و برای محیط های مرطوب و گرم مناسب است. و پلی کربنات{3}}نوع TPU دارای عملکرد جامع عالی است و به ویژه برای زمینه های بسته بندی پزشکی و الکترونیکی پیشرفته مناسب است.

با تحول سبز و توسعه فناوری، مواد جدید به طور مداوم در حال ظهور هستند، که عمدتاً شامل -پلیمرهای مبتنی بر زیستی و مواد ضدآب رایگان{1}}فلورین است. برای مثال، تحقیقات از طریق همکاری‌های پژوهشی در صنعت-آکادمیک-مواد بدون فلوئور-با عملکرد بالا، ضدآب و تنفسی{4}}بالا ایجاد کرده است. این مواد دارای فشار هیدرواستاتیکی تا 18000 mmH2O و نفوذپذیری رطوبت 7000 گرم بر متر مربع · 24 ساعت هستند. برخی از محصولات در شاخص‌های اصلی به سطوح بالایی دست می‌یابند و از پلیمرهای زیستی{12}}برای جایگزینی برخی مواد{13}} مبتنی بر نفت استفاده می‌کنند.

برای افزایش خواص مانع، استحکام مکانیکی یا اعمال عملکردهای ویژه به غشاهای ضد آب، مواد پایه اغلب با مواد کاربردی ترکیب می‌شوند. به عنوان مثال، ترکیب TPU با نانومواد مانند نانوسیم‌های SiO2، گرافن و اکسید روی می‌تواند به طور قابل توجهی نرخ انتقال بخار آب (WVTR) را کاهش دهد و در عین حال شفافیت و انعطاف‌پذیری خوبی را حفظ کند. مطالعات مرتبط و محصولات تجاری متعددی هم در داخل و هم در سطح بین‌المللی وجود دارد، مانند غشای ضدآب کامپوزیت TPU «HydroShield» DuPont و غشای کامپوزیت سیلیسی TPU/nano{2}}BASF.